برای خواب معصومانه ی عشق
کمک کن بستری از گل بسازیم
برای کوچ شب هنگام وحشت
کمک کن با تن هم پل بسازیم
کمک کن سایه بونی از ترانه
برای خواب ابریشم بسازیم
کمک کن با کلام عاشقانه
برای زخم شب مرهم بسازیم
بذار قسمت کنیم تنهاییمونو
میون سفره ی شب تو با من
بذار بین من و تو دستای ما
پلی باشه واسه از خود گذشتن

شبا وقتی که تنهایی، میاد همراهِ دلتنگی…
می پیچه باز، صدای پات به روی پله ی سنگی

به فکرِ این که برگشتی
دلم میاد؛ به پیشوازت!
خیالِ قامتت، اینجاست…
نگاهم، می کنه نازت!
دلم از روی نومیدی
میگه اون نیست… خیالاته…!

یه عمره که تورو خواستم…
تو گفتی؛ از محالاته!